زیست شناسی 2
 
قالب وبلاگ
لینک های مفید
بسم الله الرحمن الرحیم

[ چهارشنبه بیست و ششم آذر 1393 ] [ 10:9 ] [ mahshid& fatemeh ]
غده های بزاقی
بزرگی غدد بزاقی دو حالت دارد؛ حالت التهابی و حالت دیگری که چندان مهم نیست. در بسیاری از افراد غدد بزاقی بزرگ است، ولی هیچ علامتی مبنی بر بیماری وجود ندارد. البته بزرگی غدد بزاقی را در افراد مبتلا به دیابت یا کسانی که قرص های ضدبارداری مصرف می کنند، افراد چاق و دچار کم کاری تیرویید نیز می بینیم که بزرگی بدون علامت است و لازم نیست کاری برای درمان آن انجام دهیم. بزرگی غدد در تومورهای غدد بزاقی هم مشاهده می شود.
علت تشکیل تومورها چیست؟ شایع ترین تومورها مربوط به غدد بناگوشی هستند و اغلب خوش خیم اند و به «میکسد» مشهورند. هرچه از غدد بزاقی اصلی به طرف فرعی پیش می رویم، احتمال بدخیمی بیشتر است. سنگ های غدد بزاقی نیز ممکن است به شکل تومور به نظر برسند. توصیه پزشکان در مورد سنگ های ریز غذذ بزاقی این است که بیمار غذاهای ترش بیشتری بخورد تا ترشح بزاق زیاد و سنگ دفع شود، ولی سنگ های بزرگ ممکن است به عمل جراحی نیاز پیدا کنند
سنگ های غدد بزاقی چگونه تشکیل می شوند؟ بیشتر ما تصور می کنیم سنگ ها در کلیه ها یا صفرا به وجود می آیند و وقتی می شنویم کسی دچار سنگ غدد بزاقی شده، تعجب می کنیم. سنگ غدد بزاقی در غدد تحت فکی بیشتر و در غدد بناگوشی کمتر تشکیل می شود. غده تحت فکی ترشح غلیظی دارد و مسیر تخلیه آن طوری است که برعکس جاذبه است. هر عاملی که باعث شود ترشح غلیظ تر شود یا در مسیر خروجی غدد اختلال ایجاد کند، باعث ایجاد سنگ می شود.
سنگ های تشکیل شده دو نوع اوراتی و کلسیمی دارند. سنگ های کلسیمی را در عکس رادیولوژی به راحتی می توان دید، ولی سنگ اوراتی را به راحتی نمی توان تشخیص داد. این بیماری شایع است و یکی از علایم سنگ های غدد بزاقی، هنگام خوردن غذاهای ترش است که بزاق بیشتر و غده متورم و دردناک می شود و گاهی نیز عفونت می کند. توصیه پزشکان در مورد سنگ های ریز این است که بیمار غذاهای ترش بیشتری بخورد تا ترشح بزاق زیاد و سنگ دفع شود، ولی سنگ های بزرگ ممکن است به عمل جراحی نیاز پیدا کنند

[ چهارشنبه بیست و ششم آذر 1393 ] [ 18:46 ] [ mahshid& fatemeh ]
دید کلی

نظریات متعددی برای بیان نحوه عملکرد بیهوش کننده های عمومی ارائه شده است چرا که عملکرد آنها را نمی توان با یک نظریه واحد توضیح داد. در واقع این نظریات تنها آثار ایجاد شده با این بیهوش کننده ها را توصیف می کنند، بدون شرح اینکه چگونه این آثار ایجاد می گردند. به سبب اینکه ساختمان شیمیایی، خواص فیزیکوشیمیایی و آثار فارماکولوژیک این ترکیبات بسیار متفاوت است، پذیرفته شده است که آنها به طور غیر انتخابی سیستم اعصاب مرکزی را از طریق یک مکانیسم فیزیکوشیمیایی تضعیف می نمایند. یعنی اثر این مواد مدیون خواص شیمیایی بوده و با یک گیرنده فارماکولوژیک، تشکیل کمپلکس نمی دهند. به عبارت دیگر بیهوش کننده های عمومی داروهائی فاقد ویژگی ساختمانی هستند.

مواد بیهوش کننده

مواد بیهوش کننده داروهائی هستند که سبب ایجاد بی دردی، از بین رفتن هوشیاری، شل شدن عضلات و فعالیت رفلکسی شده و این عمل را با تضعیف سیستم اعصاب مرکزی به طور غیر انتخابی و برگشت پذیر انجام می دهند. بیهوش کننده های عمومی به دو دسته بیهوش کننده های استنشاقی و داخل وریدی تقسیم میشوند معمولا این داروها را همراه با داروهای الحاقی تجویز می کنند.

عملکرد مواد بیهوش کننده

نظریات موجود درباره عملکرد بیهوش کننده ها را می توان به نظریات فیزیکی و نظریات بیوشیمیایی طبقه بندی نمود.

نظریات فیزیکی عمدتا بر اساس دو خاصیت فیزیکوشیمیایی مولکول ماده بیهوش کننده یعنی قابلیت قطبی شدن و حجم مولکول بنا نهاده شده است.

نظریات بیوشیمیایی بر پایه آثاری است که بیهوش کننده های عمومی در سیستم های بیوشیمیایی ایجاد می نمایند. ولیکن، هیچ یک از این نظریات با شواهد تجربی بدون شبهه حمایت نشده است. چند تن از محققین پیشنهاد کرده اند که اثر اصلی که توسط بیهوش کننده های عمومی ایجاد می شود از تداخلات فیزیکی مانند تداخلاتی که سبب تغییرات هم آرائی در ماکرومولکولها می گردد ناشی می شود و نقش دوم را تغییرات بیوشیمیایی داراست.

[ شنبه هشتم آذر 1393 ] [ 20:59 ] [ mahshid& fatemeh ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
آرشيو مطالب
لینک های مفید
امکانات وب